 |
 |
 1 mei dag van de arbeid - ff lachen
Humor | Dagelijks
|
01 Mei 2008 | 16:09:59
 |
1 mei - dag van de arbeid.- ook de vogels gaan
spreekwoordelijk weer aan het werk en leggen deze maand een ei
kan iemand mij uitleggen hoe de grootste voorstanders van
arbeidstijdverkorting (vakbondsbobo's en sociale politici etq) er trots op zijn
'gemiddeld 100 urige werkweken (oid)' te maken en dat voor draaiende camera
kunnen zeggen zonder dat de interviewend journalist een kanttekening maakt over
deze flagrante inconsequentie?
arbeider - pas op, werk in uitvoering
werklui gezocht voor een droombaan?
werkkamp - wijk met premie- a - koopwoningen
werkgelegenheid - carriereopportunity
werkezel - een mens, dommer dan een ezel, want zonder nukken
werkelijkheid - slapen, opstaan, werken gaan.
werkeloze - menselijk afval van de vooruitgang
werkloosheidsverzekering - bedrijfsmanagement wat stendig op
zoek blijft naar winst en hogere aandeelhouderswaarde
werklozenkas - kweekkas waarin werklozen een vruchtbaar
arbeidsleven zouden kunnen hebben ware het niet dat wegens slap
uitkeringsbeleid de taken worden waargenomen door illegale zwartwerkers
werkbank - tegengestelde van de zitslaapbank
werkboek - literaire boek wat niet zomaar eenduidig begrepen
kan worden (werkboekje - idem, voor bundel hermetische poëzie)
werkdag - collegiaal afscheid
werkhypothese - banenbeleid sociale regeringen
klerewerkkleren - mislukt uniform, bijv de moderne
potgrondzakkerige ensembles van postbodes
werkrooster - martelwerktuig van arbeidsschuwen
werkstuk - welgevormde arbeidersmeid
werktuig - onbehouwen arbeiders
werktuigkundige - sociaal specialist van werktuig
werk-willigge - initiatiefrijke sloerie aan wie je het
gerust kan overlaten omo met het klusje klaar te komen
werkvolk - deel van het volk wat tot het arbeidspotentieel
behoord en niet werkzoekend is
werkwoord - zich uitslovend linguïstisch element
werkwijze - verzet alleen denkarbeid
werkvrouw - zie werk-willigge
werkster - heeft al wel de beroemdheidstatus bereikt maar
nog niet dusdanig dat ze louter op die faam kan rekenen voor haar onderhoud
looneis - harde woorden voor zachte beloften
loonzakje - loonslaaf, werkezel, arbeidskwezel
loonkost - op de loonvloer: koolsoep, aan het loonplafond:
kaviaar
loonstaat - status van een land bij volledige
werkgelegenheid
arbeidersbeweging - bewegingen gemaakt bij het arbeiden,
onderhandelingsfitness
arbeidersbuurt - werkkamp
arbeiderspartij - partij waar de arbeiders uit naam voor
kiezen, maar welke afhankelijk van de oppositie en conjuncturele situatie niet
per definitie loyaliteit van mogen verwachten
arbeidersraad - niet lullen maar poetsen
arbeidsvoorwaarde - er moet wel werk zijn!
arbeidsrust - ambtenaarlijk werktempo
arbeidster - toparbeider
arbeidstijdverkorting in praktijk - later aankomen, eerder
weggaan, langer en vaker koffiedrinken. |
|
|
 |
 30 april - koninklukke lol
Feestdagen | Provençaaltje
|
28 April 2008 | 15:26:05
 |
Koninklukke lol
Oranje boven - peenhaar (jules renard)
oranje revolutie - anti-imperialistische beweging in een (voormalig) Oostblokland
oranjebitter - the day after een oranjeparty
gouden kooi - voorheen begeerd onderkomen voor geprivilegieerden,
inmiddels prijs voor de meest debiele in een populair tv programma
van oranje = oranje boven - dus niet van het volk
drakenstein - vulgusbenaming van koninklijk paleis in de regeringsstad
paleis op de dam - exemplarisch voor de Hollandse oranjewaan - voorheen het stadhuis
maxima wil niet met bril op gefotografeerd worden: nobel! ze wil niet
dat de mensen een verkeerde (lees: brillieslimme) indruk van haar
krijgen.
kroonjuwelen - koninklukke tieten
met Koninginnedag is er lauw verzet onder het antimonarchale volk wat overal obsessief bezet-bezet-bezet op de stoepen krabbelt
oranjerie - kasplantachtige omgeving waarin de nederkoninklukke familie opzit
oranjehemd - hemd in de modekleuren van de jaren zeventig met lange
boorden en manchetten, evt met franjes (de luxe: een oranje vaandel)
oranjehuis - benedenwoning aan de wallen, met etalage in die kleur
uitgelicht waarin princesselijke dames aanbieden je voor een paar
duiten een groots moment de koning te rijk te doen voelen
oranjegevoel: blozen oog in oog met een blauwbloed
oranjehagel - valt op dagen met oranjevorst
oranjeboom - uit de kluiten gewassen onkruid gehuld in herfsttooi
orange - plaats in frankrijk, van origine het prinsdom waar onze
Nederlandse oranjes vandaan komen, die de revolutie van de bastille in
1789 blijkbaar zagen aankomen dat er meer nederigheid in het Hollands
laagland voor adel zal blijven en waardoor het vervolgens vele
'landgenoten' op heden beter, dwz 'als een koning in frankrijk' valt te
leven, want inderdaad heeft het volk er (theoretisch) voor gezorgd dat
ze zelf daar heer en meester zijn over het land ipv vernederend niet
meer dan 'onderdanen'
oranjebloesem - koninklukke sperma
koninkrijk - blijft toch rijk als het arm is als de neten
koninklijk - boet niet aan aanzien in als het inmiddels alle mensgelijke waardigheid heeft afgelegd.
principieel - spotternij op adellijke penis
principe - typische boomsoort voor paleiselijke oprijlanen
principaal - prinselijke stijve lul
prinsessendom - typische nazatelijke intellectuele vermogen van de regerend vorst
prinsgemaal - feestelijk kannibaal banket
prins-gemaal - polderlijk pompstation om waterleeghoofdige prinselijke opmerkingen weg te sluizen
paleis soestdijk - paleis in de vorm van een dijk (lang en iel, maar van voren bezien lijkt het heel wat)
prinsheerlijk - schadelijke roddel over de troonpretendenten
Iglo - vorstelijk huis
vorstelijk - ijzig heldendadenlijk
orangisten - hollandsch toegenegen vorstgevoeligen
vorstlijn - contour van strak avondgewaad gedragen door de vorstin
vorstvrij - republikeins aangenaam landklimaat (bijv: Frankrijk...)
vorstpan - oneerbiedige aanduiding van adellijk regeerdershoofd
vorstschade - domme koninklukke daden die ontsnappen aan de doofpot of de afspraken met de RVD
koninginnerit - belangrijkste rit in de etappestrijd van de koning in de race op fit nageslacht
koningsappel - in het geval van de oranjes een sinaasappel
|
|
|
 |
 Geert Wilders FITNA = goed en gelukt
Film | Leven
|
16 April 2008 | 23:50:28
 |
Geert Wilders - FITNA = goed en gelukt!!!
FITNA (the movie) is goed en gelukt!
Een uitspraak die je in elk zichzelf en hun vrijheid van meningsuiting respecterend gezelschap komt te staan op uitsluiting - in het uiterste geval - en reacties van wegkijken via negeren tot discussies waarvan de toon allengs oploopt van redelijke uitwisseling van beredeneerde argumenten tot geschreeuw en handtastelijkheden (als eerste krijg je een glas bier in je gezicht). Ik kan het wel zeggen, want met iedere tweede standpunt strijk ik meestal tegen de haren van de 'weldenkende' meerderheid in. En de meeste gezelschappen mijdt ik als de pest (of ik probeer het onderwerp even low-profile als het weer of het opbakken van boerenkoolstamppot in roestvrijstalen koekenpannen te houden).
In Nederland, en misschien in de rest van de wereld ook, is er alleen Geert Wilders zelf die van mening is dat zijn film goed en gelukt is. Dat is niet zo vreemd, iedere kunstenaar is tevreden over zijn eigen maaksels, hoe mislukt als slechtste familiefeestjesfilmpje dan ook, zelfs niet geschikt als 'blooper' of het nieuw te produceren programma 'the baddest amateur-video's ever' (tip voor iedere zichzelf respecterende tv-formatbedenker - royalty's naar redelijkheid graag op mijn rekening).
Ik hield me er niet zo mee bezig. Zoveel mensen houd het al bezig, van de domste politicus tot de hoogst in aanzien staande intellectueel en opiniemaker - daar hoef ik niet ook nog eens over na te denken en wat ik er over denk op te schrijven. Misschien is wat volgt dus al bekend. Namelijk dat Fitna een goede en gelukte film is - zoals Wilders het bedoelt heeft - buiten-filmische bedoelingen hier even uitgesloten (zoals propaganda voor Wilders en zijn partij, of het uitdragen van puur en alleen zijn gedachtegoed).
Waarom is Fitna dan gelukt? Bij mijn weten heeft Wilders niet verklaard waarom zijn film zo goed is als hijzelf lijkt te vinden. Als echte kunstenaar heeft hij een kunstwerkje gemaakt en nu is het aan ons te bepalen wat de bedoeling is. Daar kan beroepspopulist Al Gore nog een voorbeeld aan nemen met zijn klimaatfilm die met hem de hele wereld over gaat en waarbij hijzelf nog even de beelden en feiten uit zijn film tegen riante sprekersvergoedingen komt herhalen en uitleggen, ergo: de film van Gore is dus niet gelukt (al helemaal niet als documentaire die immers naar de vorm al wil informeren en voor zichzelf genoeg moet zijn).
Waarom is Fitna niet gelukt, zoals iedereen beweert? Niet meer dan een 'slecht homemade vakantiefilmpje' ? Laten we daarmee beginnen.
Zoals alle amateur-vakantiefilmpjes is er slecht geknipt en geplakt, zien we beelden die al zo bekend zijn als de bonte hond, gebrek aan aandacht voor juiste licht en scherptediepteverhoudingen, originele camerastandpunten ontbreken, geeft een eenzijdig beeld, het verhaal hapert en is chaotisch, en geeft een eenzijdig beeld van het gebeuren.
Behalve deze mankementen - die er al voor kunnen zorgen dat het uitkijken van de film alleen in de beste huwelijken voorkomt - is er hier ook nog sprake van het gebruik van copyrightbeschermd materiaal zonder toestemming, worden er feiten en uitspraken verdraait of onjuist weergegeven.
Tendentieus! Opruiing! De negatieve kreten die het goed doen liggen voor het oprapen.
Een ding van niets. Ik had er geen woorden aan willen besteden, niet dan het vorige stuk - daarin was alles al gezegd (wat er over gezegd kon worden, en over de tegenstanders).
Totdat op Wereldomroepzender BVN (' Beste van Nederland' ) het programma ' met andere ogen' vandaag langs kwam, waarin een pannel buitenlandse correspondenten, werkzaam in Nederland, hun visie geeft op NL-gebeurens. Zo kwam Fitna ook langs.
De Duitse, Surinaamse en Engelse correspondenten waren het er over eens: het was niks, en de Surinaamse had zelfs de moeite niet willen nemen de hele film te kijken (' ja weet je ik heb toch wel wat beters te doen in mijn leven dan een kwartier te geven voor een film waar je toch al over weet weet je dus dat' (dan weten onze Surimaanse medelanders nu ook weer waar ze aan toe zijn mbt de objectieve berichtgeving vanuit Nederland door hun correspondenten...)
Dus dat.
Geen andere ogen: de hele wereld kijkt met dezelfde ogen naar Fitna. Over verkeersboetes en de relatie die de panelleden daarmee hadden hoorden we even later: 2 vonden snelheidsbeperkingen onzin en vergaarden dat soort boetes, de Engelsman verzamelde alle soorten boetes (' 1 per maand' ) en vond alles onzin: eenrichtingverkeer, door rood licht rijden, rechts voorrang verlenen, afstand houden op de snelweg, telefoneerverbod, snelheidsbeperkingen - men zou de man zijn rijbewijs direct moeten afnemen die het zo oneens is met ook redelijke verkeersregels... maar niemand ageerde tegen zijn ' tipicall English' (of course) branie...
Fitna kan dus niet, maar met de meest logische verkeersregels - handig voor enigszins begaanbaar verkeer of elementaire veiligheid voor andere weggebruikers zonder dat het een survival of the fittest wordt of het recht van de sterkste - daar hadden ze niet alleen problemen mee, ze handelden gewoon ook naar hun persoonlijke mening (niets democratischer dan het verkeer - alleen de controlerende politie treed er op als fictieve stembusfraudeurs: niet alle hokjes inkleuren!)
OK.
Ik kijk met andere ogen naar Fitna. Wat sien ik?
Net als de filmrecensenten een amateurfilmpje, gebeurtenissen geknipt en geplakt, wat commentaar er onder gezet, geen greintje humor, geen snipper satire. Op zijn best een propagandafilmpje zoals je ze ook wel ziet op Arabische tv-zenders. Waardeloos!!!
Niet eens de misdaden die extreme moslims gematigder moslims aandoen komen aan bod!
En de feiten of kloppen niet, of zijn tendentieus gemonteerd, getallen suggestief naar voren gebracht!
Niet alleen slecht filmmateriaal, slecht verwerkt, maar ook nog eens rammelend, gammel feitenmateriaal!!!
Bah!
Een propagandafilmpje, slechts niet nader te noemen waanzinnige ideeëngoedaanhangende randdebielen waardig!!! Gratis, opgeklopte goedkope reclame voor potentiële Wildersstemmers!!!
Helemaal niks!
Nee dus. Kijk beter. Denk na. Wat ziet u?
Ik geef een hint, Wilders zei het zelf, om een verklaring gevraagd: ' dit is mijn laatste waarschuwing. het is 5 voor twaalf'.
Waarschijnlijk wilt u er niet zelf op komen waarom de film van Wilders, zoals ie is, goed en gelukt is. En waarom alle critici het zo hopeloos fout hebben, dat ze nog veel dommer en beperkter zijn dan waarvoor ze die arme Geert Wilders zo graag willen laten doorgaan.
De film, met zijn beelden, zijn propaganda, zijn middelen, zijn vorm, zijn inhoud - is een ideale imitatie van die filmpjes die op die bepaalde Arabische TV-zenders te zien zijn. Alleen nu is de boodschap gewijzigd in het tegendeel van wat we daar gewend zijn te zien bij die extremisten.
(een stapje verder: de (Nederlandse) moslims zijn niet geschrokken van de film, na alle tamtam en de ergste geuite vermoedens: 'het zijn bekende beelden, dit weten we allemaal al, kennen we al' ... ja: omdat het de beelden zijn die ze gewend zijn regelmatig op die Arabische zenders te zien, vermoedelijk... maar hiermee gaat mijn analyse en uitleg eigenlijk al te ver. Vooral omdat ik nu ook zelf beschuldigd zal worden van tendensieuziteit, propaganda, en beweringen die ik niet bewijzen kan (dat die beelden welbekend zijn voor schotelantennehouders die op de juiste satellieten gericht zijn om kanalen te ontvangen).
Maargoed. Denkt u hier maar eens over na. Mij lijkt het een aardig logisch gedachte-experiment. Voor het merendeel van de West-Europese bevolking.
Mij maakt het niet uit: ik ben niet voor Wilders. Dat moet u niet verkeerd begrijpen. Maar ik wil graag de dingen begrijpen zoals ze er vermoedelijk toe doen en bedoelt zijn, de werkelijkheid ontmaskeren met eenvoudige logische analyse, deductie en combinatie, zonder aan te lopen tegen de grenzen van welvoeglijkheid, of wenselijkheid. Of goede smaak.
Nadat ik mijn gedachten van alle kanten over een zaak heb laten gaan houd ik liever geen nasmaak over, zoals van idealisme, of van links, of van rechts, of van wat dan ook. Dan smaakt de frikandel die ze later misschien van mijn hersentjes draaien niet naar stress.
Wij danken u voor uw aandacht.
|
|
|
 |
 Mo (re or less - mohammed)
Nederlandweerleuk | Leven
|
16 April 2008 | 23:49:06
 |
Mo (more or less) (+ Mohammed)
Mo...
Wil je nog een pastis?
Altijd. Je bent Duits?
Nee, Hollander. - Mo... met z'n uiterlijk waarschijnlijk een afkorting voor ‘Mohammed', maar omdat hij pastis dronk, hoefde ik me - inmiddels na ‘Fitna' - ook niet te schamen voor mijn Nederlanderschap.
Holland, ook roken?
Nee, vanaf juni niet meer. Dan mag er ook niet meer gerookt worden, net als hier.
Niet meer coffeeshop?
Nee, ook niet meer in de coffeeshop, belachelijk toch? Want die bestaan bij uitstek om juist in te roken!
Niet meer lekker roken? Uitte hij met een ongeloofwaardige verbazing.
Nu realiseerde ik me dat hij doelde op het gedoogde roken van stikkie's, in plaats van het nog altijd hete hangijzer van het rookverbod in de horeca.
Was in Holland. Amsterdam. Lekker roken. Mooie stad. Jammer niet meer roken.
Oh, je bedoelt lekkere sigaretten, geestverruimende sigaretten. Dat mag nog wel, maar ook in de coffeeshops is het niet meer gedoogd: in alle horecagelegenheden is het verboden te roken. Restaurants, café's, en dus ook coffeeshops. Verkopen mag nog wel. Maar dan buiten op straat roken.
Is Holland in Europa?
Ja... hoezo?
Waarom dan daar roken en niet hier?
Een interessante vraag. Ik heb er zelf eigenlijk geen sluitend antwoord op. Nooit echt over nagedacht eigenlijk. Hoe is het zo gekomen, het Nederlandse gedoogbeleid ten aanzien van drugs? Vluchtig kun je wel een antwoord bedenken: sinds de jaren zestig en zeventig een beleid van gedogen, van pappen en nathouden, van polderen, van oogluikend toestaan, besluiten uitstellen, toezeggingen doen aan idealisten en een soft drugsbeleid voeren - en dan ineens met je rug tegen de muur staan: de voldongen feiten... geheel naar waarheid antwoordde ik dus: geen idee, maar zo is het in ieder geval goed geregeld: omdat de touristen niet naar ons land komen om te zonnebaden, kunnen ze zich ontspannen in de coffeeshop. In plaats van het lichaam bruinen en verzilten met een duik in de zee de geest verzoet verruimen.
Is goed.
Nee, is niet goed - weerlei ik, op dreef. De ijsblokjes tinkelden in de pastis. Ik schonk nog wat water bij.
Is niet goed?
Gedogen is niet goed. Het zorgt voor veel zwart geld. Criminaliteit.
Roken toch verboden?
Nee, maar het bezit van die wiet is verboden, zodra het ongeveer de hoeveelheid voor eigen gebruik overstijgt. Je mag wel wiet voor een paar stikkie's op zak hebben, en het zomaar roken, maar je mag er bijvoorbeeld niet in handelen. Alsof een bakker geen zak meel voor meer dan één brood in voorraad mag hebben, zegmaar.
Cocaïne?
Dat is, geloof ik, zowiezo verboden. Maar daar heb ik eigenlijk geen verstand van. Ik bedoel dat je wel hasjies voor een paar sigaretten mag hebben, maar niet méér, bijvoorbeeld voor een hele week als je er elke dag een paar rookt. Als de politie je aanhoudt en je hebt meer gram dan voor een paar rokertjes bij je ben je officieel in overtreding.
Dus niet verboden. Geen probleem.
Het probleem zit erin dat de coffeeshophouder dus eigenlijk, voorzover ik weet, evenmin als jij het recht hebt om meer in voorraad te hebben dan louter voor eigen gebruik. En dat kan dus niet, want hij heeft natuurlijk meer klanten dan alleen jouw op 1 dag.
Toch probleem?
Het is geen probleem omdat het gedoogd is. Maar dat is het probleem, want eigenlijk is het de illegaliteit toestaan. Je moet het vergelijken alsof de barbaas hier niet het recht heeft om een fles pastis in voorraad te hebben. Dan kunnen we allebei een paar glaasjes drinken en dan is het afgelopen. Dan is zijn voorraad op.
Jij nog pastis? - zo gaat dat vaak in dorpskroegen tegen de klok van vijf. Je komt er niet de pientersten tegen. Dat wil je ook helemaal niet. De problemen van de wereld kunnen toch niet opgelost worden als je niet directeur van een wereldwijde onderneming of non-gouvernementele organisatie bent, en dan nog... maar een pastis méér gaat er altijd in natuurlijk. Ik leegde in een glok mijn glas.
Voordat er niet meer is dan!
Ik probeerde het nog een keer uit te leggen: dat een coffeeshophouder wel het recht had - of gedoogd werd - een paar gram Nederwiet te verkopen, maar eigenlijk niet om méér in voorraad te hebben dan hij zegmaar in een uurtje bij een goed lopende zaak kon verkopen. Alsof je wel een paar biertjes achter de hand mocht hebben maar geen vol fust. Dat het gedogen ertoe leidde dat alles wat er met die softdrugs in de groothandel gebeurde en verdient werd, dus illegaal was. En per definitie dus zwart geld creeërde, omdat het immers niet gedeclareerd kon worden. Het was moeilijk om te begrijpen. Ik snapte het zelf ook niet helemaal. Hoe het kon bestaan, en hoe je het aan een buitenlander moest uitleggen. Het was immers al niet aan een Nederlander goed uit te leggen. Goedbeschouwd was het voor ieder die weldenkend was onbegrijpelijk. Ik probeerde er een groter verhaal van te maken: bijvoorbeeld dat het niet goed was dat het zowiezo een kwestie van gedogen was, en dat de illegaliteit in, voorzover ik wist, goeddeels de rest van de wereld, een slechte zaak was voor de toestand en de veiligheidssituatie in het algemeen. Dat er door terroristen of bijvoorbeeld het guerrilla-leger wat in Zuid-Amerika Ingrid Brettancourt gevangen hield veel geld mee verdient werd met het illegaal zijn van die onder de hele mensheid zo populaire genotsmiddelen. Eigenlijk vond ik dat het allemaal al veel te ver ging. Ik kon mijn eigen redenering al niet meer volgen - hoewel ik toch het idee had dat ik en grote lijnen de waarheid verkondigde.
Komt van bij ons! Beweerde Mo nu.
Van bij ons? Ja, Nederwiet, daar was Nederland wel bekend om ja... dat werd heel gevaarlijk, en illegaal, op met sociale huursubsidie gehuurde zoldertjes brandgevaarlijk geteelt...
Uit Marrokko!
Een Marrokaan die zomaar toegeeft Marrokaan te zijn? Terwijl hij hier zijn pastis in het ‘café du sport' liep te slurpen? En daarmee aangaf behoorlijk geïntegreerd te zijn in de lokale mores?
Je bedoelt dat die wiet uit Marrokko komt? - Vroeg ik voor de zekerheid, en hij bevestigde. Ik begon te vertellen dat ik dat ook gelezen had, en dat het niet goed was, die wietteelt daar. Dat ik gelezen had dat kleine kinderen voor een euro per dag die plantjes oogstten en fijnhakten en wat al niet, en dat het dus om kinderarbeid ging (ik was goed op dreef) - kinderarbeid voor die geesterruimende softdrugs die als eerste in de mode kwam door love-and-peace softie-hippie's - en nog steeds zijn het vaak de linkse-idealisten die de drugs en het gedoogbeleid verdedigden....
Bedoelt rechten van de mens? Maar die kinderen ook recht op werken! Goed voor het land!
Alhoewel ik dus van doen leek te hebben met een alcoholistische geïntegreerde inwoner van een Frans dorp hoorde ik ineens met trots de belangen, gezien vanuit een inlands Marrokaans perspectief, verdedigen van een gewild, maar wereldwijdt vooralsnog verboden, maar zeer lucratief exportproduct van wat als een ontwikkelingsland beschouwd werd... Ik wist het ook niet meer. En als dan die illegale drugsvelden vervangen werden door meer nutritieve gewassen met de stijgende voedselprijzen laatstelijk?
Niets goed, jij niets weten.
Ik bestelde pastis voor ons. Hij had gelijk, ik wist er niets van, en alles kon van alle kanten bekeken worden. Vanuit belangen en noodzaak, vanuit redelijkheid en menselijkheid. Maar wat menselijk was, en in belang van de humaniteit, leek me ineens soms even (on)redelijk als noodzakelijk. De wereld zit niet logisch in elkaar. Met elkaar zitten we op de wereld. Misschien is het enige wezen wat collectief onlogisch kan handelen, en ons welbekend is, de mens. Als we met al ons verstand zo onnatuurlijk zijn, is het enige natuurlijke, en dus onverbiddelijke - want dat heeft de evolutietheorie keer op keer (door onszelf uitgepluisd) bewezen - lot, uiteindelijk uit te sterven.
Had ik al een volgende pastis besteld?
|
|
|
 |
 logisch keulens - dom drinken
Hobby | Leven
|
16 April 2008 | 23:47:44
 |
Logisch Keulens - Dom drinken
Abend!
Ebenso. Bitte ein Kölsch! Een typisch bier wat de hele tijd werd gedronken in een Keulense detective die ik gelezen had. Ik was er benieuwd naar. Blijkbaar was het nog rustig, of het was een langzaam te tappen bier: het duurde een tijdje voordat het, lange, dunne, hoge glas gevuld was. Of het fust was leeg: Ist es ein langsam-bier?
Nee, het was voorseizoen. De Rhein-touristentijd was nog niet aangebroken.
De Kölsch leek uiteindelijk op een gedistingueerd Amsterdams fluitje. De smaak was beter. Zoals altijd met Duits bier. Alsof ze het welbekende Deutsches Reinheitsgebot voor het te gebruiken water beter in het oog hielden. Maar Duitsers hebben danook een zware traditie in het ‘rein' houden...
Holländer?
So ist es.
Schönes Land.
Kommt darauf an, wo du bist, und was mann gesehen hat von der Welt...
Amsterdam, Alkmaar, Goedda, Rotterdam... ich kenn das.
Nah, Rotterdam ist meiner meinung nach doch ein bisschel zu modern...
Geht doch: schöner, grosser Hafen, die Euromast...
Ja, aber es fehlt doch an die schönen Grachten, Kanälen... wie heisst das...
Alte Hauser.
Ja omdat jullie het toch gebombardeerd hebben, destijds, in de Tweede Wereldoorlog! Ik kon er niets aan doen. Had de oorlog nooit meegemaakt. Maar moest het er toch uitflappen. De domme toerist. Een botte Hollander. De barman die oorlog waarschijnlijk ook helemaal niet meegemaakt.
Ach, dass war damals. Hij draaide zich om en deed alsof er glazen afgespoeld moesten worden. Maar een andere klant die ik tot dan toe nog niet had opgemerkt stond van zijn tafeltje op en nam naast me plaats aan de bar, met de woorden: ‘isst Frei'?
Nah jah...
Hij keek me onderzoekend aan. Toen begon het: dat ze er toch niets aan konden doen, zij niet meer, dat ze niets met de tweede wereldoorlog te maken hadden, later geboren werden. Dat ze er dus niet op aangesproken konden worden. Dat toch niet álle Duitsers er aan meegedaan hadden, of aan mee hadden willen doen. Dat het 't lot was, de geschiedenis. Historie...
Ja zo had ik het eigenlijk ook niet bedoeld... ik wilde alleen aangeven, waarom Amsterdam, in mijn ogen, mooier is dan Rotterdam, en hoe dat komt. Ik ben eventueel bereid jullie, of jullie ouders, of Duitsland, nog te bedanken dat Amsterdam hetzelfde lot bespaard is gebleven. Ja, en het lot, wat was het lot? Werd het lot soms ook niet een handje geholpen?
Er kwamen nog 2 Kölsch aan.
Das Schicksahl! Riep de man uit, en staarde dramatisch in zijn biertje. En na een kordaat gebaar, een moment later in zijn lege glas. De barman kwam alweer met een volle aanzetten: hij kende zijn Stammkunden. Schicksahl - stammkunde. Het had wel iets sjieks, Schicksahl. Beter dan ‘Noodlotswending'. Vervallen adel. Onafwendbaar. Alles om de loop der dingen af te wenden lijkt er dan toe bij te dragen, het effect te versterken...
Ja sorry, zo had ik het niet bedoeld. Ik weet het ook niet, elke keer als ik in een Duitse reis maak dan komt het gesprek wel een keer op de oorlog - legde ik verontschuldigend uit.
Als u dan toch ook over het bombardement op Rotterdam begint!
Maar u begint met te zeggen dat Rotterdam een mooie stad is. Dat gaat mij, als zegmaar Amsterdammer, een beetje aan het hart. Alsof men u als echte Rheintaeler, gaat vertellen dat Muenchener bier lekkerder is. Of het Rhone- of Maasdal mooier.Daar bent u het toch ook niet mee eens?
Ach, ieder heeft zijn mening. De Hollanders zijn er, valt me op, nog altijd behoorlijk op gebeten, op ons Duitsers, en de tweede wereldoorlog. We worden nog altijd met de nek aangekeken.
Ik las laatst echter in de krant, dat uit een onderzoek gebleken is dat het inmiddels wel meevalt.
Onderzoeken! In de krant! Wat kan daar waar aan zijn!
Omgekeerd ben ik jullie Duitsers eigenlijk heel dankbaar dat jullie Amsterdam gespaard hebben. En de Nederlanders eigenlijk dat ze de boodschap van jullie Hitler, met het bombardement en de dreiging van meer van hetzelfde, begrepen hebben en eieren voor hun geld kozen.
En die Hollanders van jouw dan, die waren er uiteindelijk ook niet vies van om mee te werken met de Duitsers en de joden uit te leveren als was het een goedlopend exportproduct!
Misschien had hij gelijk. Ik had me er verder niet zo in verdiept: ook voor mij was die wereldoorlog immers een ver van mijn bed verhaal. Familie had nooit geen grote verhalen verteld. Bij dodenherdenking was de diepste gedachte van mijn vader altijd: ‘wat is het mooi stil toch, hoor die vogels eens fluiten, geen auto's..., lawaai, verkeer...' Toch moest ik voor Volk en Vaderland opkomen. Anders zouden we in het grote Europa onder de voet gelopen worden: Maar de verraders zijn aan het eind niet aan hun lot ontkomen! - de eer was gered.
De bestraffing van oorlogsmisdadigers! Dat was een goeie - loeide de Duitser nu. Het is toch een schande dat ook de verantwoordelijke Amerikanen en Britten niet gestraft zijn voor de massavernietiging die ze hebben aangericht! Die konden maar doen wat ze willen, ongestraft. Heel ons land lag in puin, elke stad, elke fabriek!
Ik sputterde tegen dat de Duitsers zélf toch begonnen waren met bombarderen?
Maar we zijn er ook weer mee opgehouden? Alleen Rotterdam hebben we platgegooid!
Omdat wij capituleerden.
Van Bremen tot Muenchen, van Leiptzich tot Saarbruecken! Alles plat!
Omdat Duitsland ook niet wilde capituleren!
Hitler wilde niet capituleren! De generaals wilden niet capituleren! Maar in die steden woonde gewoon het volk! Vrouwen en kinderen, ouden van dagen, de mannen aan het front! Weerloze mensen zijn zonder pardon weggebombardeerd! God weet, dat zij wilden capituleren! Hebben jullie het ze gevraagd voordat je weer een bommentapijt ging leggen?
Maar Hitler gooide toch ook zijn V2 bommen op London? Daar ging hij ook mee door.
Omdat de geallieerden toch niet wilden capituleren? En het hele geallieerde volk was het ermee eens! Dat stond te joelen als er weer een Deutsche Grossstadt in smerige allesverzengende napalmvlammen vernietigd werd tot de laatste steen. Omhelsde de dappere bommenwerpenvliegeniers.
Om de brand te blussen werden nu 2 gigantische halveliterpullen Kölsch voor ons neergezet. Eigenlijk had deze Duitser, welbeschouwd, misschien wel een punt. Logisch geredeneerd. Hitler wilde Nederland op de knieeen dwingen en bombardeerde de belangrijkste havenstad. Met succes: het doel werd bereikt, Nederland gaf zich over. De geallieerden bombardeerde de ene havenstad na het andere industriegebied, de Duitsers gaven zich niet over. En toen de haven- en industriesteden van de kaart geveegd waren, gingen ze door met de andere steden. Maar hoeveel bommenvluchten ze ook uitvoerden, het doel: Duitsland op de knieeen krijgen, Hitler tot capitulatie dwingen, werd niet bereikt. Niet na 10 ‘ausradierte' steden. Niet na tientallen, niet na 100 bommentapijten. De conclusie had moeten zijn: het platbombarderen van Duitse steden is geen effectief middel om Duitsland op de knieeen te krijgen. Het desondanks verordonneren van het doorgaan met het bombarderen van het arme Duitse volk was dus misdadig. Oorlogsmisdadig. Voor deze avond vond ik dat een mooie conclusie. Op zijn minst voor de lieve vrede gaf ik deze Duitser met zijn geheel eigen logica gelijk en proostte. En liet nog 2 ‘Keulse Dommen' aanrukken, zoals de pintglazen Kölsch bijgenaamd bleken. 'T Was nog eens wat anders, dan een Amsterdammertje...
|
|
|
 |
 Eisweinundchillen
Muziekfestivals | Leven
|
16 April 2008 | 23:46:18
 |
Eiswein - chillen
Eiswein? Giebelde ze. Ja, doch: unser Wein ist gut gekuhlt!
Ik nipte van het uitbundig overvolle glas, en gaf mijn instemming.
En hoe heet je, voor als ik straks nog zin heb, in zo'n lekker glas van jouw?- Het lag op de rand van flirten met het dienstdoende serveerstertje. Principieel was ik tegen het uitbuiten van de onderdanige en verplicht vriendelijke pose die bedienend personeel uit hoofde van hun functie moeten betrachten jegens de klanten, maar in de rest van de wereld werd het, voorzover ik begrepen had, beschouwd als Nationale Sport, als inbegrepen bij de versnaperingsprijs. Gasthoff-bazen hadden dat ook begrepen en beloonden bij voorkeur danook ‘attractieve Dirndl's'.
Lisa. Aber ab jetzt wird dieses Wissen Ihnen Heute kaum noch etwas nutzen, denn ich habe Feierabend. Darf ich bitte abkassieren?
Ze gaf toe en stootte af. Als het niet een logische voorstelling van de stand van zaken, het verloop der dingen was, had het er op kunnen lijken of ze het spelletje van de verleiding al meespeelde. Feierabend. Wat een perfect woord om een vrije avond te omschrijven. Een avond om te vieren. In Duitsland wisten ze van een lullige vrije avond, al bij de aankondiging iets te maken. Feestelijk! Je kon dan als een koning leven in Frankrijk, het leek verleidelijker gewoon als mens het leven te vieren in Duitsland...
Even later kwam ze, - toevallig? - zonder wit kanten afgebiesd voorschotje en haar zwarte lakschoentjes vervangen door modekleurige gympies, bovenlichaam gehuld in een wijdt legerdump-camouflagejack, langs mijn tafeltje naar de uitgang lopen: nah, und ein Schöner Abend noch! Lachte ze me toe. Ik kon duidelijk de piercing in haar tong zien. Net alsof ze die even wilde showen - of zou zo'n ding echt in de weg zitten bij het spreken?
Ja. Danke. Und... wass wirst du machen?
Nah, was mann so eben macht am Feierabend eben...
Also... Feiern?
Nah, doch chillen!!!
Chillen??? Ik was al eerder met het woord geconfronteerd, maar ik kon me er niet echt een voorstelling bij maken wat het nou precies was. Mijn voorstelling zweefde van languissant nietsdoen geestelijk in de zevende hemel tot godvergeten supergeil keihard dansend uit je dak uitgaan tot in de kleine uurtjes, eindigend in een gangbang. Maar alles daartussen kon ook.
Chillen? Nah wie das schon ist: ein bisschel ruhig bei sich zu Hause vor dem Fernseher zappen...
Duits chillen is dus: rustig een avondje couchepatato-en.
Wass meinst du? Ich wird aardappel-op-de-banken? Hahaha, hihihi! Ze moest lachen. Ze lachte een beetje raar: met haar tongpiercing uit haar mond. Als je niet beter zou weten zou je denken met een lichamelijk enigszins (ter hoogte van de tong) behinderde van doen te hebben.
Ja, zo zeg je dat in Nederland. Ik weet niet precies hoe ik het moet uitleggen. Kom even zitten, dan leg ik het je uit...
Neenee, dat mocht niet. Ze mocht niet aan tafel zitten met de klanten...
Je weet dat dit het moment is van alles of niets. Je kunt het hem wagen, en ‘es auslegen is zu lang im stehen', haar meevragen naar een ander café. Je kunt de brave doedelzak uithangen en zeggen: ok, het is eigenlijk te ingewikkeld, ik leg het later wel uit, als ik je weer zie, werk je morgen? Een omhalende beweging die absoluut geen zin heeft (vooral omdat je onderweg bent en morgenochtend alweer verdwenen), want als ze er nog staat, en blijft lachen in plaats van ok en nu moet ik gaan, of, mijn tram komt eraan - een einde aan het gezellig en informatief samenzijn heeft gemaakt, betekent het dat de kansen om een blauwtje te lopen significatief verminderd zijn. Tenminste uitgaande van psycho- en intermenselijk-logische reacties en gewoontes.
Grappig is dat: een Duitse televisieavond stel ik me zo voor: een serieus Heute-journaal (met zo'n ultraserieuze gong ingeluid: gongngngngng...), die Wettervorhersage, reclame's onderbroken door ‘die Mäinzelmännchen', Derrick, Der Alte, die Schwarzwaldkliniek, een nagesynchroniseerde James Bond-herhaling of But-Spencer-cowboyfilm... en als het laat wordt, die eindeloze on-the-road afleveringen van de wegen, gefilmd door de voorruit van een auto, of vanuit de machinistencabine van de trein, Die Schönste Bahnstrecken Deutschlands'...
Ze had een mentholsigaret aangestoken en lurkte aandachtig aan haar cola. Haar uit een grote D en een grote G bestaande handtasje lag pontificaal op het tafeltje. Toen ze terug kwam van het toilet zag ik dat ze haar lippen had gestift en een grote zonnebril (‘gucchi-gucchi' stond erop) bij wijze van diadeem in haar haar had geschoven (hoewel we binnen zaten en het zelfs buiten donker was, een maanloze nacht).
De Oberkellner kwam verongelijkt een schaaltje ijsblokjes brengen, en een buitenformaat bourgognewijnglas. Terwijl hij van een afstandje bleef toekijken gooide ik - het zilveren lepeltje negerend - een handvol klontjes (in vorm waren het eigenlijk afgeronde dikke staven, uitgehold aan de binnenkant) in het glas, zwierde het rond om ze hun verkloelende werking te laten doen en klokte - tot allergrootste ontzetting van die overcorrecte pinguin - ik voelde zijn blik - er een deel van het kostbare en - derhalve - exclusieve halfje exquise ‘Eiswein' bij.
Et voila! - cara Lisa! - ik presenteerde haar het glas: Die richtige Eiswein! Het glas begon prachtig te beslaan, alsof het sprookjesachtig uit louter ragfijne druppeltjes bestond. Vanavond voelde ik me een keizer, een geslaagde handelsreiziger. Een rebellerende modelburger met zijn eigen Lolita.
Nah... schmeckt ja wie wein... aber kallt. Kallte weisswein...
Ist doch auch Eiswein, eben!
Later op de avond zapten we ‘per ongeluk (?)' langs de zenders die overdag als verkoopkanalen dienen en na middernacht veranderen in ‘sexkanalen'. Italiaans mag de taal van de liefde zijn, het Frans erotisch klinken, het Russisch onbegrijpelijk, maar keihard recht-op-en-neer geil is dat Duits wat daar aansporend klinkt: oh diese dicke schlampe! Den haben es so Faustdick hinter den Ohren, dass es eigentlich Verboten Gehört! Dieser Biester treiben es zusammen! Mochtest du mitmachen oder nur zusehen? Waehle dieser nummer fur Frauen bei dir in der Nahe! Bisst du einsam? Druck dieser nummer fuer dich!...
Het is nog een hele ‘chille' avond geworden...
|
|
|
|
|
|